Lewis & Short

Parsing inflected forms may not always work as expected. If the following does not give the correct word, try Latin Words or Perseus.

The word percunctabere could not be parsed. Trying a normal dictionary lookup:

No entries found. Showing closest matches:

percontātĭo (percunct-), ōnis, f. [percontor], an asking, inquiring after any thing; a question, inquiry.

  1. I. In gen. (class.): tempus percontatione consumere, Cic. Univ. 1: aliquid percontationibus reperire, Caes. B. G. 5, 13: percontatio quid in senatu esset actum, Cic. Brut. 60, 218: collocutio atque percontatio, Plin. 11, 30, 36, § 110.
  2. II. In partic., as a figure of speech, Cic. de Or. 3, 53, 203.

percunctātĭo, ōnis, v. percontatio.

percontātīvē (percunct-), adv., v. percontativus fin.

percunctātīvē and percunctātī-vus, v. percontativus.

percontātīvus (percunct-), a, um, adj. [percontor],

  1. I. universally known (postclass.), Cael. Aur. Tard. 4, 8, 114.
  2. II. In gram., interrogative: modus, Diom. p. 328 P.
    Adv.: percontātīvē, inquiringly, Charis. p. 161 P.

percontātor (percunct-), ōris, m. [percontor], an asker, inquirer, Plaut. Men. 5, 5, 31: percontatorem fugito; nam garrulus idem est, Hor. Ep. 1, 18, 69.

percunctātor, ōris, v. percontator.